Najstarsze \u015blady osadnictwa na terenach dzisiejszych G\u00f3reczek pochodz\u0105 z epoki kamienia, okres\u00f3w przemieszczenia si\u0119 gromad ludzkich o zaj\u0119ciach my\u015bliwsko \u2013 rybacko- zbierackich. W wyniku bada\u0144 naukowych odnotowano w G\u00f3reczkach Ma\u0142ych stanowisko archeologiczne ludno\u015bci kultury puchar\u00f3w lejkowatych z okresu neolitu- ko\u0144cowego okresu epoki kamienia stanowi\u0105cego przej\u015bcie do epoki br\u0105zu (oko\u0142o 4.500- 1.700 lat przed nasz\u0105 er\u0105). Ludno\u015b\u0107 ta prawdopodobnie budowa\u0142a domy drewniane o konstrukcji s\u0142upowej i potrafi\u0142a hodowa\u0107 zwierz\u0119ta domowe.
W nowych dziejach pierwsza wzmianka pisa\u0142a o G\u00f3reczkach pochodzi z 1410 roku. Pocz\u0105tkowo by\u0142y to dwie wsie: G\u00f3reczki Du\u017ce\/Wielkie nazwane te\u017c G\u00f3reczki \u015aliwne lub G\u00f3rka \u015aliwna i G\u00f3reczki Ma\u0142e zwane te\u017c G\u00f3reczkami \u017babie.
G\u00f3reczki Du\u017ce spotykamy w zapisach od 1464 roku, wtedy zanotowano braci \u201ede G\u00f3rka Sylvana\u201d- Piotra i Jana Bogus\u0142awskich. W 1510 roku by\u0142o tu r\u00f3wnie\u017c dw\u00f3ch dziedzic\u00f3w- Pe\u0142ka i Bena. W latach 1580- i 1620 spotyka si\u0119 w zapisach nazw\u0119 G\u00f3reczki \u015aliwne. G\u00f3reczki Du\u017ce pozostawa\u0142y w posiadaniu jednej i tej samej rodziny szlacheckiej Siekierzewskich w latach 1563- 1631. Nast\u0119pnie nale\u017ca\u0142y do feuda\u0142a Miel\u017ce\u0144skiego, w\u0142a\u015bciciela Konar, Oczkowic, Izbic, \u0141aszczyna, \u017bylic.
G\u00f3reczki Ma\u0142e rozci\u0105ga\u0142y si\u0119 ku Domaradzicom i nosi\u0142y drug\u0105 nazw\u0119 G\u00f3reczki \u017babie. \u015awiadcz\u0105 o tym ro\u017cne zapiski: w 1462 roku mieszka\u0142 szlachcic Marcin \u201ede G\u00f3reczki Minor\u201d, w 1487 roku mieszka\u0142 Tomasz Grunowski \u201ede Zabya G\u00f3rka\u201d, tak samo w latach 150 i 1620. likwidacja G\u00f3reczek Ma\u0142ych nast\u0105pi\u0142a w 1834 roku, kiedy to na skutek \u201eseparacji\u201d przesiedlano mieszka\u0144c\u00f3w do Domaradzic. Na dotychczasowym miejscu pozostawiono czasowo folwark, wiatrak i ku\u017ani\u0119. Podobno przez wiele lat rolnicy podczas orki ku Domaradzicom napotykali gruzy po dawnych zabudowaniach. G\u00f3reczki by\u0142y wsi\u0105- folwarkiem, gdzie uprawiano zbo\u017ca i warzywa oraz hodowano owce, na przyk\u0142ad w 1727 roku na folwarku znalaz\u0142o si\u0119 20 zagon\u00f3w kapusty oraz troch\u0119 pasternaku i marchwi, a w og\u00f3lnej hodowli by\u0142o ponad 300 sztuk owiec i tylko 2 krowy i 6 \u015bwi\u0144. Ponadto zajmowano si\u0119 urz\u0105dzeniem staw\u00f3w i hodowl\u0105 ryb, o czym \u015bwiadczy zapis \u201ew g\u0142\u0119bokim stawie\u201d zasadzono w 1771 roku 15 k\u00f3p karpi\u201d. W 1770 roku w G\u00f3reczkach powa\u017cne szkody w uprawach polowych wyrz\u0105dzi\u0142o gradobicie. Poza wiatrakami i ku\u017ani\u0105 w G\u00f3reczkach, od 1669 roku, znajdowa\u0142a si\u0119 cegielnia.
Ostatnim w\u0142a\u015bcicielem G\u00f3reczek Wielkich by\u0142 Witold Nasierowski. On to w 1887 roku sprzeda\u0142 sw\u0105 maj\u0119tno\u015b\u0107 licz\u0105c\u0105 335, 5 ha, czyli 1340 m\u00f3rg Niemieckiej Komisji Kolonizacyjnej. Nast\u0105pi\u0142a parcelacja G\u00f3reczek oraz nap\u0142yw od 1889 roku niemieckich kolonist\u00f3w i za\u0142o\u017cenie \u201ekoloni\u201d, kt\u00f3ra otrzyma\u0142a star\u0105 nazw\u0119 \u201eG\u00f3reczki \u017babie\u201d, po niemiecku \u201eFriedrichsort\u201d od tego czasu G\u00f3reczki mia\u0142y dw\u00f3ch so\u0142tys\u00f3w: dla G\u00f3reczek Wielkich i \u017babich. Podzia\u0142 ten trwa\u0142 do 1937 roku, kiedy to z\u0142\u0105czono miejscowo\u015b\u0107 w G\u00f3reczki Wielkie. Z okresu kolonizacji G\u00f3reczek przez Niemc\u00f3w pozosta\u0142 po\u0142o\u017cony w pobli\u017cu cmentarz ewangelicki.
Do 1934 roku mieszka\u0144cy G\u00f3reczek przynale\u017celi do parafii w Golejewku, zmiana nast\u0105pi\u0142a na \u017c\u0105danie mieszka\u0144c\u00f3w, za staraniem Jana P\u0142\u00f3ciennika, kiedy to: \u201ew tamtym czasie jak Oblin\u0119 przy\u0142\u0105czono G\u00f3reczki do parafii Pakos\u0142aw.\u201d Czytamy w kronice parafialnej Pakos\u0142awia.
W okresie mi\u0119dzywojennym w G\u00f3reczkach dw\u00f3ch mieszka\u0144c\u00f3w prowadzi\u0142o zlewnie mleka wyposa\u017cone w wir\u00f3wki dostarczone przez w\u0142a\u015bciciela mleczarni w Pakos\u0142awiu. W dwu punktach przerabiano \u0142\u0105cznie 800 litr\u00f3w mleka, \u015bmietan\u0119 zabierano do mleczarni, a ch\u0142opi otrzymywali mleko odt\u0142uszczone. Nowsze kroniki G\u00f3reczek Wielkich odnotowuj\u0105 rzemie\u015blnik\u00f3w: Boles\u0142awa Frycza i Leonarda Szumnego- murarzy, Jana Wa\u015bci\u0144skiego- stolarza, Ludwika Walczaka i J\u00f3zefa Nowakowskiego- kowali, Stanis\u0142awa Sierpowskiego- kupca. W histori\u0119 G\u00f3reczek Wielkich wpisana jest szko\u0142a, najpierw niemiecka, p\u00f3\u017aniej polska. Szko\u0142\u0119 pobudowa\u0142 rz\u0105d pruski przed 1894 rokiem, w 1914 roku budynek szko\u0142y zosta\u0142 rozbudowany. Polskie dzieci ucz\u0119szcza\u0142y do czasu zako\u0144czenia I Wojny \u015awiatowej do szko\u0142y w Domaradzicach oddalonej o 3 kilometry. Kolejno nauczycielami w G\u00f3reczkach byli: Hubner\/ 1894- 189\/. Tietze\/1895- 1900\/- by\u0142 wielkim pijakiem, za co zawieszono go w czynno\u015bciach nauczycielskich i wtedy zast\u0119powa\u0142 go Gnoth\/1897\/- nauczyciel z pobliskich Konar. Tietre po wy\u015bwietleniu ca\u0142ej sprawy uczy\u0142 dalej. Nast\u0119pnie w G\u00f3reczkach uczyli Steinicke \/1900-1901\/ by\u0142 nauczycielem w Sowach, Hunde \/1901-1904\/- jest to zast\u0119pstwo z Rawicza, Johan Schlamp \/1904- 1922\/- rodem z Galicji, pod koniec I Wojny \u015awiatowej uczy\u0142 te\u017c dzieci polskie z G\u00f3reczek, niekt\u00f3rych przedmiot\u00f3w nawet w j\u0119zyku polskim. Po nim wieloletni\u0105 posad\u0119 obj\u0105\u0142 Marceli Sk\u00f3rnicki \/1992- 1939\/- uczy\u0142 dzieci polskie i niemieckie. Od 935 roku dzieci niemieckie ucz\u0119szcza\u0142y do szko\u0142y w pa\u0142acu w Pakos\u0142awiu.
Nast\u0119pnym nauczycielem by\u0142 Adam Po\u015blednik \/1939- 1948\/- zasta\u0142a go II Wojna \u015awiatowa, ju\u017c 18 listopada 1939 roku szko\u0142a zosta\u0142a zamkni\u0119ta na 2 lata, a dzieci chodz\u0105 do szko\u0142y w Domaradzicach. Po\u015blednik wraz z innymi Polakami zosta\u0142 wywieziony w nocy z 12- 13 grudnia 1939 roku do GG. W okresie okupacji w G\u00f3reczkach uczyli dzieci niemieckie Johann Hartwig \/1941- 1942\/ i Herta Weigeldt \/1942- 45\/.
Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych wraca z wygnania do G\u00f3reczek Wielkich Adam Po\u015blednik i 20 marca 1945 roku uruchamia polsk\u0105 szko\u0142\u0119, uczy\u0142 w niej do 31.08.1948 r. Kolejnymi kierownikami byli: Ludwika Chicka \/1948- 1949\/- pochodzi\u0142a z Rogo\u017ana, wst\u0105pi\u0142a do zakonu, Jan Gajowczyk \/1949- 1959\/- zosta\u0142 przeniesiony do \u0141aszczyna. Pawe\u0142 Zmuda \/1959- 1974\/. Likwidacja szko\u0142y w G\u00f3reczkach Wielkich nast\u0105pi\u0142a z chwil\u0105 uruchomienia od 1.09.1974 r. zbiorczych szk\u00f3\u0142 gminnych. Budynek po szkole przebudowano na mieszkania dla nauczycieli i sklep wiejski.
W minionych dwu wiekach ciekawie kszta\u0142towa\u0142a si\u0119 liczba ludno\u015bci w G\u00f3reczkach. W 1978 roku G\u00f3reczki Du\u017ce liczy\u0142y 146 mieszka\u0144c\u00f3w, G\u00f3reczki Ma\u0142e 60 mieszka\u0144c\u00f3w.
W 1837 roku w G\u00f3reczkach by\u0142o 18 \u201edym\u00f3w\u201d i 75 mieszka\u0144c\u00f3w, w 1843 roku ta sama liczba \u201edym\u00f3w\u201d i 44 mieszka\u0144c\u00f3w, oko\u0142o 1880 roku razem we wsi i folwarku by\u0142o 35 \u201edym\u00f3w\u201d i 241 mieszka\u0144c\u00f3w, w 1962 roku G\u00f3reczki Wielkie liczy\u0142y 52 zagrody i 296 mieszka\u0144c\u00f3w, w roku 1975- 284 mieszka\u0144c\u00f3w, a obecnie zamieszkuje 253 osoby w tym 132 m\u0119\u017cczyzn i 12 kobiet, jest 50 zagr\u00f3d.
Stosunkowo dobre grunty stwarzaj\u0105 rolnikom G\u00f3reczek Wielkich warunki do wysokiej produkcji rolnej oraz modernizacji wsi. W latach 1983- 1988 pobudowano kanalizacj\u0119 deszczow\u0105, w roku 1985 zmodernizowano sie\u0107 energetyczn\u0105 i o\u015bwietlenie uliczne, w latach 1989- 1991 pobudowano drog\u0119 asfaltow\u0105 w kierunku Domaradzic i odcinek ulicy wiejskiej, w roku 1993 zako\u0144czono wodoci\u0105gowanie wsi.<\/p>\n\n\n\n
opr. Kazimierz Chudy<\/p>\n\n\n\n